نسیم صبح زندگی

یادمان باشد در املای زندگیهمیشه برای محبّت تشدید بگذاریمتا از دوستی و انسانیت حتی نیم نمره هم کم نشود...

به تو فکر می کنمزمانکفش هایش را گم می کنددر بودنتزندگی ها نهفته استهر آنچه نفس می کشیُهوای جهانبوی غزل می گیردهر آنچه می بینیُگفتگویِ میان عشّاقآغاز می شودوقتی به تو فکر می کنمقلب مندنیا را از یاد می بردو با آرشه ی رنگین کمانبر تنِ بارانشروع به نواختن می کندو منمیان پایکوبی عطرها وُ خاطره هادر دیدار پروانه با گلبه تو می اندیشم...

چترت را کنار ایستگاهیدر مه فراموش کنخیس و خسته به خانه بیانمی خواهم شاعر باشی ، باران باشهمین برای هفت پشتروییدن گل کافیستچه سرخچه سبزچه غنچه .... «سیدعلی صالحی»...